Zer egin musika izugarri maite eta kontzertuetan gozatu ederra hartu, baina zure herrian eskaintza musikal (eta kultural) nahikorik antolatzen ez dela uste baduzu? Batzuk beren pasibotasun, kexa eta arranguratan itoko lirateke. Geldi egon ezin eta ekintzetara pasatzea besterik ez dakitenek berriz, elkarlanean kontzertuak, jaialdiak eta bestelakoak antolatzea besterik ez dakite. Arrasateko Kooltur Ekintza Kultura Elkarteko kideak bigarren multzoan deskribatzen den espeziekoak dira, zorionez desagertzeko arriskuan ez dauden bitxorraroak.

Sustraidun musikan pentsatzean (folka dela, countrya edo afrikar erritmoak direla) antzinako zuri beltzeko imajinak eta argazki zaharkituak datozkigu burura. Museoetara, telebistako erreportaje historikoetara eta festibal nostalgikoetara murriztutako doinuak direla iruditzen zaigu. Baina, tarteka, aurreiritzi hori ahaztu eta disko batzuei bere aukeratxoa ematen diezunean, zein punturaino oker zabiltzan jabetzen zara eta sustraiak sendo mantenduz hodeien gainetik zerura begiratzea ere badagoela eta belaunaldiz belaunaldi emozionatzeko gaitasuna izango duen musika hilezkorra egitea dagoela.

Punk musikariek gizartean gaizki sentitzea adierazi zuten askotan. Richard Hell (Rikardo Infernua) abeslariak horri buruz abestu zigun 1977ko Blank Generation (Belaunaldi hutsa) abestian.

Nolakoa da euskararen egoera orain egiten den musika gaztean? Krisi garaiak euskaraz abesturiko musika bereziki jotzen duela pentsa daiteke, ahulek nabarmenago pairatzen dutelakoan hondamendia. Baina kontua da erdal musikak garai komertzialki arrakastatsua orain biziko balu, beharbada egoera are kaltegarriagoa izango litzatekeela euskal musikarentzat. Esan al liteke, beraz, gure musikan halako sueten bat gertatzen ari dela krisiari esker?