“Guk ez dugu inoiz talde telonero txarrik izan. Beno, bai, Social Distortion”. Perla hori bota zutenak Sonic Youth izan ziren, eta beharbada bat baino gehiago harrituko da hori irakurrita. Gazteria Sonikoaren neska-mutilen harrokeria gorabehera, egia da garai batean, 80ko hamarkadan batez ere, Social Distortion bigarren mailako taldetzat jotzen zutela askok. Baina ezina ekinez egina: Social Distortionek oztopo asko gainditu behar izan ditu bere ibilbidean (heriotzak, espetxealdiak eta menpekotasunak tarteko), baina jakin du eskarmentu horretatik ikasten, talde bikaina bilakatu arte.

Ezpainak beltz-beltzak dituzte. Euren zuzeneko emanaldiak festa basatiak izaten dira. Biluzik, mozkortuta, elkarri musu ematen, oilo batekin dantzan edo soinu mahaiaren kontra pisa eginez amaitu dituzte kontzertuak behin baino gehiagotan. Ezpain beltz-beltzak dituzte ahobero batzuk direlako eta muturreko bat baino gehiago jaso dutelako… merezia ziurrenik…

Jim Jarmusch zinemagilearen Broken Flowers (2005) filmean Don Johnston (Bill Murray) protagonista nagusiari bere auzokidea den Winstonek (Jeffrey Wright) ho-nela esaten dio: “Etiopiako musika, bidaietarako musika”, eta beste pasarte batean gaineratzen du: “Etiopiako erritmoak, onak bihotzarentzat”.