entzun.com

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Elkarrizketak

bidali zure elkarrizketak Bidali zure elkarrizketak
Ion Etxebarria Kortabaria 2014-03-27

Antton Aranburu Bizitzari gorazarre

Antton Aranburu. Antton Aranburu.

Klikatu argazkien gainean handiago ikusteko
Lotura erlazionatuak
Bizirik (Gaua Producciones) da Antton Aranburu musikariaren bigarren diskoa. Aspalditik Gasteizen bizi den kantu-egile busturiarraren lan berri hau, bere estreinako diskoa kaleratu eta hiru urtetara dator. 11 kantu berri, 4 musikariren laguntzarekin grabatua. Estilo aldetik anitza dugu Bizirik, mezu baikor zein sozialez betea, besteak beste, migrazioa, gizateria, kutsadura, zahartzaroa, heriotza, familia, adiskidetasuna eta maitasunari abesten dielarik. Jarraian, Anttonek Entzun!-i esandakoak.


Zure estreinako lanean, Goraka zetorren musikaria zen Antton Aranburu. Oraingoan berriz, Bizirik dagoena. Baina, zergatik eta zertarako bizirik? 
Badirudi azken aldian den-dena ilun dagoela, bai lagun arteko elkarrizketak, bai gizartea, bai arimak. Baina, bizirik gaude, eta askotan ahazten dugu hori. Bizitza, borroka bat da, baina baita opari izugarri bat. Egunero sortzen da egunsentia, baita ilunabarra ere, eta espazio eta denbora horretan sortu eta sentitzen dugunak osatzen du bizitza. Gauza ederra da beraz, egunero margotu behar dugun orri zuri-zuri bat. Eta gainontzeko guztia, hutsala da. Xedea zein den konturatzean dago gakoa. Momentu oro, ahalik eta sutsuen zein gozoen bizitzea da niretzat garrantzitsuena. Horri buruz darabil Bizirik diskoa, hain azkar doazen bizitzei, geldotasun puntu bat sorrarazteko beharrizanaz, egunero bizi berritzeko aukeraz, aske izateko norberak duen erabakitzeko eskubideaz Hamaika kantu, hamaika istorio xume, bizirik gaudela aldarrikatzeko.

"Nolabait esatearren, esperientzi eta istorioen ehiztari bilakatu naiz"

Diskoaren azalari erreparatuz, gehiago dirudi folk disko baten aurrean gaudela. Baina, esango nuke, salbuespenak salbuespen, pop eta rock doinuak direla nagusi Bizirik lan honetan.
Musikalki hainbat estilo jorratzen dira disko honetan: rocka, popa, folka, country-a... Nahiko anitza dela uste dut. Dena den, posible da pop eta rock doinuak gainontzekoetatik gailentzea.
Bestetik, diskoaren azala oso koloretsua da. Zuriz jantzirik azaltzen naiz ni, gitarra zahar bat eutsiz, kapela eta guzti. Eta gorputzean eta atzealdean, Raul Dominguezen akuarelak proiektatuta, kolore gorrixkak gehien bat, egunsenti berrien kolorea, hain zuzen. Askok esan didatenez azalak badu halako aire karibeo bat, kar, kar, kar. Gainera, kantuetako batean, lau gazte bizikleta zaleri, Karibeko irla batean gertatutako istorio bitxia aurkituko dugu. Kuriosoa da nola sortzen diren beti halako loturak bizitzan. Izan ere, bizitza eta bizirik egotea, hori baita, haritxoak mugimenduan banan-banan batuz joatea, soka sendoak bihurtu arte.

Abesti batzuk malenkoniatsuak dira. Beste batzuk aldiz, alaiak. Kantuen arteko oreka hori bilatzera joan zara?  
Atxagak zioen, bere herrian zoriona eta samina deskribatzeko, txikitan, bi modu besterik ez zeudela: gaur pozik nago, edota, gaur ez nago hain pozik. Egun milaka kontzeptu asmatu ditugu gogo-aldarteak deskribatu eta ulertzeko. Nire ustez, alaitasuna eta tristura zoriontasunaren osagaiak dira. Alaitasuna beharrezkoa da tristurari aurre egiteko, eta tristura, beharrezkoa dugu biziberritzeko eta zoriontasunaren jomuga berriak finkatzeko. Unibertsoaren dualitatea, alegia, ying eta yang, oinarrizko indar kontrajarri osagarriak. Oreka kontua da azken finean. Malenkonia, nostalgia, herrimina, edota brasildarrek esaten duten legez, "saudade"-a alde batean. Eta bestean, gozamena, alaitasuna, askatasuna eta maitasuna. Horiek guztiak, eta beste hainbat, azaltzen dira disko honek dakartzan istorioetan.

"Bizitza, borroka bat da, baina baita opari izugarri bat. Egunero sortzen da egunsentia, baita ilunabarra ere, eta espazio eta denbora horretan sortu eta sentitzen dugunak osatzen du bizitza. Gauza ederra da beraz, egunero margotu behar dugun orri zuri-zuri bat"

Gauzak horrela, zein ezberdintasun aurkituko ditugu zure aurreko Goraka (2011) lanarekin?
Goraka diskoak, badu hasi berri baten indarraren xarma. Bizirik lanak aldiz, badu esperientziak ematen duen jakintza. Aski ezberdinak dira bi diskoak, nahiz eta biak diren ispilu niretzat. Fluxuan bizi gara etengabe, atzo ginena, gaur ez gara, ezta bihar izango garena. Momentuan garen hori jakiteko, oso baliagarriak izaten dira mugarriak. Eta diskoak, nolabait, horixe dira neuretzat, bizitza markatzen duten menhirrak. Sorkuntza oso garrantzitsua da nire bizitzan, sortzeak aske sentiarazten nauelako, sosegatzen nauelako. Batek jakin hurrengo diskoak nora eramango nauen! Dena den, bidean beste mugarri batzuk ere jarri nahiko nituzke, bai musikarekin edota beste diziplina artistiko batzuetan murgilduz.

Diskoa, Mungiako Gaua etudioetan grabatu zenuten, Aitor Abiorekin. Zer moduzko esperientzia izan zen?
Esperientzi ederra benetan. Aitor aspalditik ezagutzen nuen, PI LT-ren garaietatik. Gaua estudio bat baino gehiago, familia bat izan da, komunitate bat, euskarri bat. Eta hori oso garrantzitsua da, alegia, norberaren ibilbide artistikoan, konplizitateak eta laguntasuna aurkitzea. Lan itzela da disko bat grabatzea, abestiak sortzen direnetik eta CDa kaleratzen den arte denbora luzea igarotzen baita. Bidean pertsona askoren ahalegina egon ohi da.

Badakigu bidaiatzea gogoko duzula. Abestien hitzak sortzerako orduan, inspirazio iturri dituzu egindako bidaiak?
Bai. Gogoko ditut buruan dauzkadan bidaietako erretratuekin kantuak sortzea. Ez ditut bidaia horietan argazkirik apenas ateratzen, baina libreta txiki batean hunkitzen nauten imajinak erregistratzen ditut: hitz gutxi batzuekin, ipuin labur batekin edo narrazioekin. Nolabait esatearren, esperientzi eta istorioen ehiztari bilakatu naiz. Uste dut Picassok zera esan zuela behin: Inspirazioa existitzen da, baina lanean aurkitu behar zaitu. Etxean milaka gauza otu dakizkizuke, baita liburu bat irakurtzen ere, baina zeure begiekin ikusten eta bizitzen duzuna da imajinazioa gehien pizten duena. Hala da, behinik behin, neure kasuan. Lehen urruti bidaiatzeko beharrizana sentitzen nuen, baina egun jada ez zait berdina jasotzen. Konturatu naiz, distantzia luzea eta bidaiaren gozamena ez direla zuzenki proportzionalak, eta inguruan ere badirela milaka zoko ezagutzeke eta deskubritzeke dauzkadanak.

Taktika eta Estrategia abestian Mario Benedettiren Tctica y Estrategia olerkiaren moldaketa egin duzu...
Bai, hala da. Pentsatu maitatzen dituzun pertsonengan? Bikotea, anaia, arreba, ama, aita Ba al dago horietarik inor pixka bat aldenduta zure bizitzan? Berreskuratu nahi al duzu? Zer egin? Horrelakorik gertatzen bazaizu, Benedettiren Tctica y Estrategia poemara jo dezakezu. Taktika eta estrategia, arte militarraren parte dira, baina Benedetti-k, maitasunaren eremura dakartza. Hortaz, badu kutsu egoista bat olerkiaren planteamenduak, baina izugarri eraginkorra dela ziurta diezazueket.
Betidanik gogoko izan dudan idazlea da Mario Benedetti, bai olerkigintzan zein eleberrigintzan. Primavera con una esquina rota, Gracias por el fuego edota Andamios bezalako eleberriek, asko markatu zuten neure gaztaroa. Omenalditxo bat egin nahi nion, eta horra hor kantutxoa.

"Normalean disko bat erosi edo ematen didatenean, beti ematen dizkiot hiruzpalau entzunaldi. Nolabait, artistari errespetu hori zor diodala sentitzen dut, nahiz eta lehen entzunaldian gogoko ez izan"

Zein iturri musikaletatik edan ohi du Antton Aranburuk?
Ene iturri musikalak ugariak dira. Denetarik entzun izan dut. Disko asko. Normalean disko bat erosi edo ematen didatenean, beti ematen dizkiot hiruzpalau entzunaldi. Nolabait, artistari errespetu hori zor diodala sentitzen dut, nahiz eta lehen entzunaldian gogoko ez izan. Berdina gertatzen zait liburuekin, beti saiatzen naiz horiek bukatzen, nahiz eta hiru edo lau irakurtzen ditudan batera, eta gutxien gustatzen zaizkidanak mesanotxeko piloan denbora luzeagoz egoten diren.

Baina zer da egun gehien entzuten duzuna?
Egun gehien entzuten dudana, kantugile ezberdinen musika da. Asko gustatzen zaizkit musikarien bakarkako proposamen eta proiektuak. Egungo gizartean kantautore hitza aipatu, eta aurreiritzi ezkorrak berehala azaltzen dira: gogaigarria, tostoia, eta baita hitz zakarragoak ere. Baina musika talde guztietan, beti dago kantugile bat, nahiz eta The Beatles-en bi ziren. Bereizten gaituen gauza bakarra, taldearen izena da, besterik ez. Hainbat estiloko jaialdi musikalak dauzkagu Euskal Herrian; jazza, bluesa, rocka, etab. Noizko kantu-egileen jaialdi bat? Musika estilo aldetik eklektikoa, transbertsala eta eleanitza?

Zuzenekorik lotua etorkizunean?
Badaukat kontzertu akustiko bat Bilboko FNAC-en maiatzean eta udarako ere hainbat kontzertu ixtekotan gabiltza. Gero eta gehiago gozatzen ditut zuzenekoak, eta uste du publikoak hori igartzen duela. Dena den, musikariok leiho gehiago behar ditugu gure sorkuntzak zabalkunde handiago bat izan dezan. Publikoa aldatuz doa eta zailena izaten da publiko horrengana heltzea. Niretzako nahikoa da, baldin eta pertsona bakar bati, nire kantu batek, nolabaiteko emozioa edo gogoeta sortzen badio. Helburu horrekin sortu, moldatu eta grabatzen ditugu kantuak. Toki ezberdinetara zabaldu beharko lirateke zuzenekoak. Oraintsu, Gernikako Lekuek jaialdian izan naiz publiko moduan, eta itzela izan da! Horrelako proposamen parte-hartzaile eta autogestionatuak gehiago zabaldu beharko lirateke. Hau da, herritik sortuak eta herriarentzat eginak.

bidali zure elkarrizketak Bidali zure elkarrizketak
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.