Zein izan da diskoa eta aurreko maketa grabatzeko prozesuen arteko diferentzia?

Maketa bost eguneko epean grabatu genuen Ondarroako musika lokaletan, lagun arteko giroan, inongo presiorik gabe eta baliabide gutxirekin. Helburua gure abestiak CD batean entzun ahal izatea zen. Soinu aldetik oso ondo ez bazegoen ere, Euskadi Gaztea Maketa Lehiaketara aurkeztu ginen eta gure harridurarako entzuleriaren hirugarren saria lortu genuen. Diskoa ordea, hamabost eguneko epean grabatu dugu Elkar estudioetan Cesar Ibarretxeren eskutik eta Mikel Santosen laguntza teknikoarekin. Aurretik, Ondarroako IJM estudioetan landu genituen abestiak.

Nolako harrera izan duzue jendearengan orain arteko kontzertuetan? Nolakoa espero duzue hemendik aurrera?

Orain arte kontzertu dezente eman ditugu eta gustura geratu gara jendearen harrerarekin. Guretzat bereziak izan dira Ondarroako Antxoa egunekoa, Londresekoa edota Bartzelonako kontzertuak, agian emanaldi beroenak izan direlako. Dena den, ezin ditugu ahaztu gaztetxe eta herrietako jaietan eman izan ditugun kontzertuak, horietan ere gustura aritu izan gara. Aurrerantzean ere, ondo pasatzeko helburuarekin aterako gara, eta ahal baldin bada, jendeari ondo pasaraziko diogu.

Iaz Euskadi Gaztea maketa lehiaketako hirugarren postua lortu zenuten. Titulu horrek aldeko eta kontrako alderdiak izango ditu, ezta?

Sari horrek entzuleen artean gure musika ezagutarazteko aukera eman digu. Ez dugu uste kontran ezer izan dezakeenik. Maketa Lehiaketak CD bat argitaratu zuen, gure bi abesti zituena, abestiak irratian ere entzun dira... Beraz, inolako kalterik ez digula egin esan genezake.

Londresen Berri Txarrak taldearekin batera gure mugak gainditu zenituzten, zer moduz bertan?

Londreseko bidaia abentura bat izan zen iritsi ginen momentutik. Stanstead-eko aireportura iritsi eta gure ekipaia eta instrumentuak hartzera joan ginenean konturatu ginen gitarren zorroak erdi irekita zeudela. Gutariko bati gainera gitarra jotzeko erabiltzen duen pedala ere desagertu zitzaion. Erreklamatzera joan ginen, baina ezer ere ez. Gure pedala “missing” eta guk lortu “nothing”. Hori gutxi balitz, aireportutik hirirako bidean, autopistan, gasolina gabe geratu zen gindoazen autoetariko bat. Zorionez, kotxe bat geratu zen handik gutxira gure aurrean. Nor izango eta gure taldekide bat. Autoa errepidean ikusi zuten eta gelditu ziren. Eskerrak. Litro erdiko ur botila eman genien eta handik bi ordutara iritsi ziren ur botila gasolinaz beteta. Ondoren gasolindegi batetara joan behar izan ginen, ez baikeneukan ia gasolinarik Londreserainoko bidai luzerako.

Eta iritsi zineten…

Geroago, poliziak gelditu gintuen. Gure gidariari argiak piztea ahantzi zitzaion. Identifikatu ostean joaten utzi gintuzten eta egia esan, Euskal Herrian baino hobeto tratatu gintuzten. Hori bai, hemen bezala, han ere ez zekiten euskaraz (kar, kar). Londreseko etxera iritsi ginenean leher eginda geunden. Kontzertuari dagokionez, oso gustura geratu ginen batez ere jendearen harrerarekin. Hango beste bi taldek ere jo zuten, oso potenteak. Berri Txarrak-ekoekin ere oso ondo konpondu ginen eta harrez gero beraiekin taularatu izan gara, Ondarroan esaterako.

Zuzenean Skunk Anansie taldearen bertsioa jotzen duzuela badakigu. Hau zuen influentziatzat hartu al daiteke? Bestalde, zein talde gustatzen zaizkizue (Euskal Herrikoak eta hemendik kanpokoak)?

Bai, halaxe da. Zuzenekoetan Skunk Anansie taldearen bertsio bat jo izan dugu. Ez dugu uste gure musika eta haiena ildo beretik doazenik. Hala ere, gogoko dugun taldea dela esan dezakegu. Guano Apes-en bertsio bat ere egin izan dugu, baina errepertorioan abesti gehiago behar genituelako izan zen bertsioen kontua. Hemengo taldeen artean, asko daude gure gustukoak. Entzuten dugun musika oso anitza da. Hemengoa zein atzerrikoa. Taldeak aipatzen hasiko bagina ez genuke elkarrizketa bukatuko. Euskal Herrian oso talde onak daude, gehienak ezezagunak, zoritxarrez.

2004-05, ABENDUA - URTARRILA