entzun.com

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Kronika Zuzenak

bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Urko Ansa 2013ko abenduak 1

Antzoki Zaharra (Donostia) Mikel Markez

Mikel Markez zuzenean Donostian. Argazkiak: Urko Ansa. Mikel Markez zuzenean Donostian. Argazkiak: Urko Ansa.

Klikatu argazkien gainean handiago ikusteko
Momentua iritsi da, azkenik. Argiak itzali dira eta Mikel agertu da, gitarra eskuan duela, eta bere lehen diskoko Oroituz ahaztezinaren akordeak zarrastatzen hasi da. Bera bakarrik antzokiko ikuslegoaren aurrean, ezin hobeto moldatzen da. Betiko Mikel ikusten dut. Ondoren etorriko dira gonbidatuak, musikariak benetako jai eta ospakizuna osatzeraino.


Disko berriko bi harribitxik eman diote jarraipena, momentuz, berotze prozesuan dagoen kontzertuari: Lo sakonetik eta Ez da aski. Bere azken lana inoiz egin duen onenetakoa dela uste dugunontzat momentu oso bereziak hauexek, nahiz eta oraindik ikuslegoa zertxobait hotza egon. Oholtza gainean ia argirik ez, kasik Mikelen silueta ahul bat besterik ez. Beste abesti berri bat dator, Oueo, oraingoan Noka taldeko Andrea Bidarten laguntzarekin. Bi ahotsen arteko jokoa benetan ederra da, eta Mikelek bakarka Xahoren twet abestu ondoren, hurrengo gonbidatuaren txanda: Alaitz Telletxea. Alaitz eta Maider banandu zirenetik gutxitan ikusi ahal izan dugunez, benetan zoragarria izan zen bere ahots goxoa entzunez begiak ixtea. Abestiaren aukeraketa ere oso egokia izan zen, eta esan genezake, orain arte ia abesti denak berriak baziren ere, jendea gozatzen ari zela. Hiri hartan izan zen diskoa (2011koa) oroitzeko parada ere izan genuen, Urrutiminez-en eskutik. Pedro Mari Otaoren bertso gogoangarri batzuen gainean konposatua, Otao jaunak Argentinan zegoela Donostiaz zenbat oroitzen zen kontatzen digu. Mikelek azken bertsoen edertasuna gogorarazi zigun: Alai bide bat bakarra daukat/ametsetan sinistia/zu ikusteko non nahi aski det/nire begiak ixtia. Jarraian Konplize ditut eta (bideoklipagatik ezagutuko duzue agian), Aire Ahizpen laguntza estimatuarekin. Ondoren Mikelek eszenatokia utzi eta Aire Ahizpak bakarrik gelditu ziren, beraien abesti bat kantatzeko. Hauek amaitzean Gotzon Barandiaranek Jose Luis Otamendiren Erlojuen mekanika poesia zirraragarria errezitatu zigun, Alaitz Telletxea eta Josu Zabala lagun zituela. Formazio honekin, No time for love aski ezagunak giroa gori gorian jarri zuen. Noski, Hertzainak taldeak Salda badago diskoan egindako bertsioagatik mundu guztiak ezagutzen du. Baina Markezek azken diskoan egin duen bertsioa oso kuriosoa da, Arkaitz Minerren arrabita eta abarrekin. Gaueko momenturik gorenetako bat.
 Andrea Bidart berriro lagun, Hiri hartan izan zen eta Gauza xumeetan sakon eta intimistak entzungai. Honez gero, Mikelek ikuslegoa bere oinetan dauka: anekdotak handik eta hemendik, txisteak, jendearen barre-algarak Mantxako On Kixote spanglishean errezitatu digunean bezala. Artista gutxi ezagutzen dut egoera hain ondo maneiatzen dutenak. Disko berria ia osoa (bi abesti izan ezik) jo duen arren horrek daukan arriskuarekin, interesa mantentzeko gai izateaz gain, mundu guztiari dibertsioa eskaini dio. Bide horretan, Ai bihotzeko asto gaixua (edo antzeko zerbait) ere abestu digu, gure barre-algaren artean. Segidan, nostalgikoei egindako kontzesio bakanetako bat: Marinelaren bakardadea famatua. Momentu benetan zoragarriak izan dira, Mikelek bakarrik daukan goxotasun horrek ematen duen zera horrekin. Melodia txistuka jarraitzeko ere agindu digu, eta nork esango luke honek ere hain ondo funtzionatuko zuenik? Baina gehienok zain gauden momentua hauxe izango da: Xabier Amurizak oholtza zapalduko duena. Bere presentzia hutsak eszenatokia betetzen du, eta Indar bat dabil hor a capella kantatzeko baldintzarekin etorri dela adierazi zigun. Benetan ikusgarria da Xabier kantatzen ikustea. Txalo zartadak amaitzean, kontzertuan parte hartu duten guztiak igo eta abesti berbera denen artean egin dute: bigarren bertsio honek oraindik gehiago hunkitu nau. Ikusgarria da benetan abesti honek daukan boterea, eta denek batera lortzen duten indarrak inpresio handia egiten du. Abesti hau Markezen errepertorioko onenen artean dago zalantzarik gabe, eta pertsonalki mende honetako euskal abestirik onenen artean jarriko nuke.
Argiak itzali dira, artista guztiek agur esan digute. Mikel Markezek, ordea, berriz atera behar izan du, gure eskaerei kasu egitera. Zure begiek eta John zaharra (kuriosoa!) aukeratu ditu azken agurrerako. Adin guzietako jendea, asko seme alabek lagunduta, ikusi ahal izan dut. Guztiok pasa dugu ondo: barre egin, kantatu, bertsoak eta poemak entzun, bestetan adi-adi entzun 2014ko Mikel Markezek ez lioke batere inbidiarik izan behar duela 20 urtekoari, ez horixe. Are gehiago esango nuke, adinak eta pilatu duen esperientziak gero eta artista hobea eta osatuagoa izaten lagundu diotela. Urte askotarako!
bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.