entzun.com

Musika albisteak
eta agenda astero
zure postontzian!


| Sindikatu - RSS | Testu tamaina AAA

Kronika Zuzenak

bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Antton Iturbe 2013/2/23

Victoria Eugenia Antzokia (Donostia) Anari

Ez genuen argazki kamerarik eraman. Argazki hau beste kontzertu bati dagokio. Ez genuen argazki kamerarik eraman. Argazki hau beste kontzertu bati dagokio.
Lehen akordeekin batera oihala altxatzen hasi eta Anari banda osoa Mursegoren txeloarekin batera ikusi bezain pronto, gauaren hotzak eta elurrak antzokiaren kanpoan ahaztuta utzi genituen. Epeltasun goxo bat jabetu baitzen gure bihotz eta gorputzetaz lehen unetik azkeneraino.

Jakina zen, Anarik merezi duen egoitz eta soinu kalitate apartaz gozatu eta dagokion moduan agurtzeko aukerak sortarazitako ikusmina. Ondorioz, bai taldea baita entzuleria bera ere pixka bat urduritu eta zurruntzeko arriskua bazegoen. Baina esan bezala, hasiera hasieratik eroso sentitu ginen denok, beso ezagunen besarkadaren berotasunean gustura.
Eta erosotasun horren barnean kontzertu aparta izan zela esan beharra dago. Garai guztietako kantuak entzuteko aukera izan genuela ere. Zoragarri jo zutela, perfekzio milimetrikoz eta errepertorioa goitik behera menperatuz ere. Baina, aldi berean, agur festa baten zapore gazi gozoa transmititzen zuen denak. Zeruraino iritsi ondoren, garai ahaztezin baten oroitzapen ezin hobea utzi eta norabide ezberdinetan pauso bat eman nahi duten musikari talde baten sentsazioa, alegia. Are gehiago kontzertuaren azken bi kantuetan Lisabko Karlos Osinaga elkartu zitzaienean, The last waltz-en itxura pixka bat hartu zuenean ekitaldiak...
Era batera edo bestera, eta abesti eta musikarien dohai guztien gainetik, Anari beraren ahotsa goraipatu nahi nuke bereziki. Bera baita azken batean benetako protagonista, arima, argia eta hipnosis guztiaren iturria. Soinu kalitate bikainak inoiz baino hunkigarriagoak egin zituen bere hitzak eta inoiz baino biziago eta boteretsuago bere irudiak. Bere harkaitzak, baleak eta basamortuak 
Behar bada, horrexegatik bis moduan Biluztu nazazu berak bakarrik gitarra hutsaren laguntzaz eta mikrofonorik gabe kantatu zuenean, kontzertuaren punturik gorena eta, bide batez, inguru honetako eszenatokietan ikusi dudan hunkigarrienetakoa izan zela iruditzen zait. Kontzertua grabatzen ari zirela ulertu nuen. Hala izatea bihotz bihotzez espero dut.

PD: Etorkizunari begira, burutapen bat besterik gabe. Mursegoren kidetasunean, Anarik bere Warren Ellis partikularra aurkitu al du? Hortik joango al dira bere hurrengo pausoak? Auskalo, baina esan beharra neukan
bidali zure kritikak Bidali zure kritikak
Bidali zure iruzkina


kaptxa

bai, ezagutzen dut datuen erabilpen politika eta onartu.

bai, entzunen buletina astero jaso nahi dut.